แขกกำลังทอดโรตี ที่เรียกชื่อว่า “ปูรี” (POORI)

ที่อินเดีย..”โรตี” ก็คือแป้งกินคู่กับอาหาร
       มีชื่อเรียกแตกต่างกัน รวมทั้งวิธีทำก็ไม่เหมือน
       แต่ที่สำคัญ..”โรตี” ที่นั่นไม่โรยน้ำตาล ราดนมข้นจ้านายจ้า
       

       อีนี..ฉานก็เลยอยากจะเขียนเล่าเรื่องโรตีแขก ที่ฉานไปกินมา เพราะฉานจำได้ว่า
       
       เวลากลับมาจากเมืองแขกทีไร เจ้านายเป็นต้องถามฉานว่า
       
       “เป็นไง โรตีแขกอร่อยมั๊ย”
       
       อร่อยเจ้านาย..แต่ว่าอร่อยแบบแขก มันไม่อร่อยแบบไทย ฉานจะเล่าให้ฟังเจ้านาย
       ฉาน..ไปอินเดียมากกว่าไปบางจังหวัดในประเทศไทย เฉลี่ยปีหนึ่ง ฉานต้องไปอินเดียเป็นสิบครั้ง
       จังหวัดแม่ฮ่องสอน ฉานไปมาสองครั้งเท่านั้นเอง
       เห็นมั๊ยว่า ฉานเป็นคนอย่างไร ตอนนี้กำลังจะใกล้เป็นแขกเข้าไปทุกที โดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คือ..กลิ่นตัวเจ้านาย
       นีย์..นีย์ (คำแขกหมายถึงโน..ไม่ใช่) กลิ่นของฉานมันไม่มีกลิ่นถั่ว กลิ่นน้ำมันเนยอย่างที่นายเข้าใจหร๊อก!!
       แต่มันเป็นกลิ่นดอกกุหลาบเจ้านาย

 คนแขกเขาชอบกลิ่นกุหลาบ ไม่ใช่เอามาเป็นสบู่ฟอกตัว เอามาเป็นยาสระผม เอามาเป็นน้ำมันใส่หัว หรือเอามาเป็นน้ำหอมทาตัวเท่านั้นซะเมื่อไหร่กัน
       
       อาหารหวานคาว แขกเขาก็ใส่น้ำกุหลาบเขาไปด้วยจ้า!!
       
       มาเมืองแขกมาสิบกว่าปี
       
       สิ่งที่อีชั้นขาดไม่ได้ก็คือโรตี
       
       แล้วนายห้างอย่านึกว่าโรตีแขก จะเหมือนโรตีไทย ฉานบอกได้เลยว่า..ไม่ใช่
       
       โรตีไทยก็โรตีไทย
       
       โรตีแขกก็โรตีแขก
       
       พวกแขกมาเมืองไทย เห็นคนไทยกินโรตีใส่น้ำตาลทราย โรยนมข้นหวาน อีนี..แขกพาลเป็นลมตาย กินเข้าไปได้อย่างไง
       
       คนแขกกินโรตีเหมือนฝรั่งกินขนมปัง
       
       เหมือนจีนกินหมานโถ่ว
       
       คือเป็นของกินคู่กับอาหารคาว โรตีไม่ใช่ของหวาน คนไทยพิสดารกินโรตีไม่เหมือน เจ้าของตำรับเขาซะนี่
       
       มานายจ้า ฉานจะอธิบายว่า “โรตีแขก” เขาแจกแจงกันอย่างไร
       
       โรตี (ROTIS) แขก แบ่งออกเป็นประเภทชื่อเรียกดังนี้
       

       จาปาตี (CKAPATI)
       นาน (NANN)
       ปูรี (POORI)
       โปลก้า (PHULKA)
       และปาลาธา (PARATHA)


แขกกำลังกินโรตี ที่เรียกว่า ปูรีแกงกะหรี่

ชื่อเรียกต่างกัน วิธีทำก็ต่างกัน แต่ใช้เครื่องปรุงเช่นเดียวกันคือ แป้งสาลี เนยแข็งที่เรียกว่า “ฆี” แล้วก็น้ำมันถั่วน้ำมันมะพร้าวก็ว่ากันไป

โรตีที่มีชื่อเรียกแปลกๆ เพราะวิธีปรุงแตกต่างกันไป มีขายทั่วในอินเดีย ตั้งแต่ในโรงแรมฝรั่ง 4-5 ดาว ไปจนถึงเพิงขายข้างทาง

อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้างตามประสา ลิ้นใครลิ้นมัน

แต่ถ้าเจ้าไปเที่ยว “ทัชมาฮาล” เมื่อไหร่ มีร้านขายโรตีอร่อยแบบชาวบ้าน เป็นห้องแคบเล็กๆ หน้าทางเข้าทัชมาฮาล

เวลาไปถึงที่นั่นเห็นแล้วก็จะรู้ เพราะหน้าร้านจะมีแขกมุงเต็มไปหมด

ร้านนี้เขาขายโรตีที่เรียกว่า “ปูรี เคอร์รี่” มันก็คือโรตีจิ้มกับแกงกระหรี่มันฝรั่งเท่านั้น แต่มันอร่อยที่สุดนายท่านจ๋า

นายห้างจะต้องกินให้ได้ เพราะของเขาทั้งถูกทั้งอร่อย ประเภทช้อยไม่ต้องมารำ

เพราะเขาปั้นแป้งปูรีทอดน้ำมันเดือดร้อนจี๋ให้เห็น แป้งปูรีจะกรอบนอกนุ่มใน แต่แกงกระหรี่ค่อนข้างจะร้อนเผ็ดไปหน่อย แต่อร่อยเจ้าค่ะ

เพราะถ้าไม่อร่อย แม่ช้อยก็คงจะไม่พาไปรำ

จำไว้นะเจ้าค่ะเจ้านาย นี่คือรสชาติที่พระเจ้าชาห์เจฮันต้องครวญหา เขาว่าร้านนี้ขายคู่มากับทัชมาฮาล 350 ปี แล้วละเจ้าค่ะ เจ้านาย...